( 1 ) مسألهء 8 - اگر بين سه و دو يا غير آن از شكهاى صحيح شك كند ، سپس در ركعتى كه در دست دارد ، شك نمايد كه آيا آخر نماز اصلى است يا نماز احتياط است ، بايد به قصد « ما فى الذّمة » آن را تمام كند ، سپس نماز احتياط را بجا آورد و اعادهء نماز بر او واجب نيست اين در صورتى است كه نماز احتياط احتمالى يك ركعت باشد و امّا اگر نماز احتياط دو ركعت باشد ، مثل شك بين دو و چهار ، احتياط آن است كه علاوه بر آن ، نماز را اعاده نمايد . ( 2 ) مسألهء 9 - اگر در ركعتى كه در دست دارد ، شك نمايد كه آيا ركعت چهارم مغرب است ( كه نماز مغرب را اشتباها چهار ركعت مىخواند ) يا آنكه سر سه ركعتى سلام داده و اين ركعت اول نماز عشا است ، چنانچه بعد از ركوع باشد ، نمازش باطل است و واجب است نماز مغرب را اعاده كند ، و اگر قبل از ركوع باشد ، آن را از نماز مغرب قرار مىدهد و مىنشيند و تشهد مىخواند و سلام مىگويد و چيزى بر او نيست . ( 3 ) مسألهء 10 - در حالى كه بعد از تمام كردن دو سجده ، نشسته اگر بين دو و سه شك نمايد و بداند در اين نماز تشهدى را نخوانده است بنا را بر سه مىگذارد و بعد از فارغ شدن از نماز تشهد را قضاء مىكند و همچنين است اگر در حال قيام بين سه و چهار شك نمايد ، با اينكه مىداند تشهد را نخوانده است . ( 4 ) مسألهء 11 - اگر در اين كه بعد از ركوع ركعت سوم نماز است يا قبل از ركوع ركعت چهارم نماز ، شك نمايد ، ظاهر اين است كه نمازش باطل است ، و اگر برعكس آن باشد به اينكه شك نمايد كه قبل از ركوع ركعت سوم است يا بعد از ركوع ركعت چهارم بايد بنا را بر چهار بگذارد و ركوع را انجام دهد ، سپس وظيفه كسى را كه شك ( سه و چهار ) كرده ، انجام دهد ، لكن احتياط آن است كه نماز را هم اعاده كند . ( 5 ) مسألهء 12 - اگر ايستاده است در حالى كه در ركعت دوّم نماز است ايستاده باشد و بداند كه در اين نماز دو ركوع بجا آورده است ، و لكن نمىداند كه آيا دو ركوع را در ركعت اول آورده يا يك ركوع را در ركعت اول و ركوع ديگر را در اين ركعت انجام داده ، ظاهرا نمازش باطل است . ( 6 ) مسألهء 13 - اگر بعد از فارغ شدن از نماز بداند كه دو سجده را بجا نياورده است ، و لكن نداند آنها از يك ركعت بوده‌اند يا از دو ركعت ، احتياط آن است كه دو مرتبه ، سجده را قضاء نمايد و همچنين دو مرتبه ، سجده سهو نمايد ، سپس نماز را اعاده كند ، و همچنين است اگر در اثناى نماز باشد ( و چنين علمى پيدا كند ) و محلّ شكّى آن [ 1 ] گذشته باشد ، ولى اگر محلّ شكّى آن باقى باشد ، اقوا آن است كه هر دو سجده را بياورد و چيزى بر او نيست .

--> [ 1 ] محلّ شكّى محلّى است كه اگر در آن محل شك در انجام عمل كند بايد آن را بياورد ، و آن قبل از داخل شدن در غير است .